Nefes almak gittikçe zorlaşıyorken bu dünyada, dünyanın herhangi bir yerinden okyanus ötesinden ya da çok uzak denizlerden gelen müjdeli haberler getiren bir aydınlığınız var mı ? 

Var mı sıcacık bir odada yastığın öte yanında elinizi koyduğunuzda hemen sıcaklığını elinizle hissettiğiniz ? 
Zor geçen gününüzde kapıyı açtığında ışığıyla gününüzü aydınlatan ?
Kafanızda binlerce sorunla sabah evden çıktığınızda ip atlayan küçük kızın size ilaç niyetine gülümsemesi ? 






Alın elinize dumanı üstünde bir çay ya da kahve için, elinizi yakan bir sıcaklıkla sizi gülümseten ekmeğin kenarını ısırın, çiçeğiniz varsa konuşarak besleyin onu.
Unutmayın sevgi kalpleri açan bir anahtardır aslında.
Bir bebeğin sesini duyan annenin ilk sevinci ?
Ya çocukken yüzünüze değen yağmurun damlalarını hissettiğinizde nasıl mutlu olduğunuzu hatırlıyor musunuz ?






Bütün bunlar sizin hala nefes aldığınızın habercisidir. Üzülmeyin sakın, yaşıyorsunuz ! 
Zor zamanlarda en iyi şey nefes almaktır mesela. 




Hadi siz de şimdi her ne yapıyorsanız bırakın ve çıkın bahçenize, balkonunuza...
Camınızı açın. 
Sonra şöyle bir kocaman nefes alın doyasıya, atın kötü düşünceleri aklınızdan.Sizi üzecek, incitecek olan olaylar, meseleler her ne olursa kapatın kepenklerinizi onlara.




Hatta uzunca bir süre " Tadilat nedeniyle kapalıyız ,nefes alıp geleceğiz !" diye de not düşün dış duvarlarınıza. 
Arındırmak zaman alacak belki bu düşüncelerden fakat her şeyin bir ilki olmalı değil mi hayatta ? 

Yoksa bir insan başka türlü nasıl Nefes alır ki bu yaşamda :) 

Ben bir hayali sevmişim meğerse...
Bilemezdim böyle gerçek böyle doludizgin yaşanacağını.
Nereden bilecektim ki ?








Daha önce hiç böyle sevdim mi, gözlerine gözlerim değdi mi, kokusunu hissettim mi bir çiçeğin kokusunda ya da.. ya da kıyametim olacağını bile bile yaşarken ölmek istedim mi O' nun için..
Toplasam elimdeki Sen çıkarmıydın gerçekten.





Dokununca büyüsü bozulacakmış gibi yanımdayken uzaklarda mı sevdim ben
O'nu ?
Yıllarca anneme bin bir naz yapıp yemediğim yemeği sevdiğimin elinden
yedim mi ?
Olmaz denilen ne varsa yapıp kendi katı kurallarımı
yıktım mı?

Ben bunların hepsini yaptım ama kime yaptım bir hayale
Olmayacak düşlere...




Sabahları kalkıp aynalardan önce seyrederdim O' nu. Acele işe gitmem lazım deyip kocaman sarılıp sonra da saç makyaj ve giysilerini giyip çıkardı evden.
Ben O' nun bıraktığı dağınıklığı görmezden gelir ve biraz daha yastığa başımı koyardım. Onun kokusunu içime çekip akşama kadar idareli kullanmaktı niyetim..
Sonra giyinir bende çıkardım çok sonra. Genelde işe geç kalırdım O' nun yüzünden ama olsun.
İnsan sevdiği yüzünden her şeyi göze alır değil mi?

Bazen erken eve gelir diye acele ederdim fakat işlerden fırsat bulamazdım. O beni arar "nasılsın iyimisin?"derdi.
İşte o zaman yüreğim bir panayır yerine dönerdi.





Bütün günüm kötü geçse bile  O sordu diye günlerim hep iyi olurdu.
Bu yeryüzünde bir yerde güneş tekrar doğar, gün yine geceyle buluşur ve ben yine seni beklerdim.

Hep iyi geceler sözünü O'ndan bekler sonra da içimden "Seni Seviyorum, seni çok özledim"derdim. Bunu sadece içim duyardı bir de şu dört duvar..




Hayalle gerçeğin düşle umudun karıştığı gecelerde gözlerin o kocaman bal rengi gözlerin kaplardı yüzümü, tüm benliğimi sonunda uykuya mağlup olup rüyasında beni görmesi için dua ederdim tekrar "Seni Seviyorum" der ve uyurdum öylece.

Gerçek hayale kavuşur hayal düşe ulaşır ve günler peşi sıra akar gider ben her zaman yalnız seni severdim.
Sonsuza kadar...

     Herşey o beyaz eve girmemle başladı. Sonrası da geldi zaten..

                                                 Kendi  halinde bir kızdım bir zamanlar
                                                 
                                                 Sevgi ,aşk gibi kelimeleri bilmezdim ben

" Hayat çok kısa..

Sevdiğinin peşinden gitmelisin bence " dedi Peter

Heidi yüzünü bulutlara çevirdi ve "Neden mutluluk bu kadar zor Peter ?"diye sordu .
Baksana Peter Şnovli ve Beyli'den daha mutlusu yok şu hayatta ..
Hergün hoplayıp zıplıyorlar, yamaçlardaki  en taze,lezzetli kekik kokulu otlardan yiyorlar. Bunu yaparken de uçurumdan kayarsam birşey olursa diye korkmuyorlar.Ve sevgilerini de sütlerini de sakınmadan paylaşıyorlar."
Ama insanlar öyle değil ki dedi Peter ..Heidi insanlarla keçileri yanyana getiremezsin onların sevgileri daha masumdur. Bu her zaman böyledir.
"Biliyorum ama yine de büyükbabam gibi düşünmüyorum Peter.. Onlarda bir gün sevgiyle iyilikle kalpleri yumuşayacak içlerinde büyük çam ağacı iyilik tohumları dört bir yana yayılacak :)

Sevmekten kim utanır tadına doyum olmaz demiş şair

Nadasa bırakılmış buğday tarlaları gibiydik ..
Sapsarı bir yalnızlık çökmüştü üstümüze ...
Desem ki şimdi sana gel birlikte birlikte sırdaş olalım,sevdalık olalım  yan yana ..omuz omuza her daim birlikte olalım.
Sabırla sevgiyle bir sevda yaratalım. Onca kara kış onca yalnızlık ve terkedilmişliğe inat ..
Toprak bizi şahidimiz olsun duyursun dört bir yana
Birlikte sevgimiz yeşersin içimizde filiz versin aşkımızla

Uzun zaman önce yayınlanan bir televizyon reklamında genç kadın sevdiği adama “Beni şu kadarcık bile sevmiyor musun?” diye soruyor..