Ben bir hayali sevmişim meğerse...
Bilemezdim böyle gerçek böyle doludizgin yaşanacağını.
Nereden bilecektim ki ?








Daha önce hiç böyle sevdim mi, gözlerine gözlerim değdi mi, kokusunu hissettim mi bir çiçeğin kokusunda ya da.. ya da kıyametim olacağını bile bile yaşarken ölmek istedim mi O' nun için..
Toplasam elimdeki Sen çıkarmıydın gerçekten.





Dokununca büyüsü bozulacakmış gibi yanımdayken uzaklarda mı sevdim ben
O'nu ?
Yıllarca anneme bin bir naz yapıp yemediğim yemeği sevdiğimin elinden
yedim mi ?
Olmaz denilen ne varsa yapıp kendi katı kurallarımı
yıktım mı?

Ben bunların hepsini yaptım ama kime yaptım bir hayale
Olmayacak düşlere...




Sabahları kalkıp aynalardan önce seyrederdim O' nu. Acele işe gitmem lazım deyip kocaman sarılıp sonra da saç makyaj ve giysilerini giyip çıkardı evden.
Ben O' nun bıraktığı dağınıklığı görmezden gelir ve biraz daha yastığa başımı koyardım. Onun kokusunu içime çekip akşama kadar idareli kullanmaktı niyetim..
Sonra giyinir bende çıkardım çok sonra. Genelde işe geç kalırdım O' nun yüzünden ama olsun.
İnsan sevdiği yüzünden her şeyi göze alır değil mi?

Bazen erken eve gelir diye acele ederdim fakat işlerden fırsat bulamazdım. O beni arar "nasılsın iyimisin?"derdi.
İşte o zaman yüreğim bir panayır yerine dönerdi.





Bütün günüm kötü geçse bile  O sordu diye günlerim hep iyi olurdu.
Bu yeryüzünde bir yerde güneş tekrar doğar, gün yine geceyle buluşur ve ben yine seni beklerdim.

Hep iyi geceler sözünü O'ndan bekler sonra da içimden "Seni Seviyorum, seni çok özledim"derdim. Bunu sadece içim duyardı bir de şu dört duvar..




Hayalle gerçeğin düşle umudun karıştığı gecelerde gözlerin o kocaman bal rengi gözlerin kaplardı yüzümü, tüm benliğimi sonunda uykuya mağlup olup rüyasında beni görmesi için dua ederdim tekrar "Seni Seviyorum" der ve uyurdum öylece.

Gerçek hayale kavuşur hayal düşe ulaşır ve günler peşi sıra akar gider ben her zaman yalnız seni severdim.
Sonsuza kadar...